Tagarchief: schrijfwedstrijd

Jurylid Ferry Wever stelt zich voor

Ferry Wever - 20150925_154658Als kind en puber wilde ik nooit lezen, dat was tenslotte maar saai. Inderdaad, ik was zo’n typisch straatschoffie die liever buiten op een schoolplein aan het voetballen was. Totdat mijn moeder mij in de zomer van 1984, ik was toen 16, verplicht lid maakte van de bibliotheek. De reden van mijn moeder was simpel, op mijn nieuwe school (MTS) moest ik verplicht boeken gaan lezen voor Nederlands en die kon ik mooi daar gaan uitzoeken.

En zodoende kwam ik al gauw in aanraking met het genre science fiction. Eerst las ik alleen de bekende en vertaalde Amerikaanse en Engelse science fiction schrijvers, maar na verloop van tijd ontdekte ik de fantasy en ontwikkelde ik een voorliefde voor Nederlandse schrijvers. Als cadeau vroeg ik in die tijd altijd een platen- of boekenbon en van de boekenbonnen kocht ik onder andere de boeken van Wim Gijsen en later van Peter Schaap en Michiel Nijk.

Tegenwoordig ben ik een hopeloze liefhebber van het lezen van fantasy-, science fiction- en horrorboeken. Dikke pillen of korte verhalen het maakt mij niet uit, maar met nog steeds een enorme voorliefde voor de Nederlandse en Vlaamse schrijver. Hun boeken koop ik vaak op een fantasy fair met een gezellig praatje erbij of via de site van de schrijver, want wat is er nu leuker dan het lezen van een speciaal voor jou gesigneerd boek?

Vorig jaar heb ik voor het eerst ervaring opgedaan als proeflezer en dit jaar ben ik gevraagd om te jureren voor de Trek Sagae 2015. Dit vind ik een hele eer en een grote verantwoording, want je gaat toch maar even iemands “kindje” beoordelen. Kortom dit wordt een heel nieuw avontuur dat ik niet licht opvat en ik verwacht dan ook dat jullie inzendingen mij meenemen en onderdompelen in de door jullie gecreëerde fantastische werelden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2015, Jury

Jurylid Marly Terwisscha stelt zich voor

Mijn naam is Marly Terwisscha en ik ben vorig jaar afgestudeerd aan de opleiding Literatuurwetenschap van de Universiteit Utrecht. Ik lees al sinds ik kan lezen en voor zover ik me kan herinneren, schrijf ik ook al sinds ik kan schrijven. Verhalen in alle vormen – films, boeken, tv-series, games etc. – zijn mijn grote passie en ik vind het dan ook een eer en een plezier om jullie verhalen te mogen lezen als jurylid.

Ik zou jullie nu kunnen vertellen wat ik van een verhaal verwacht, of wat ik zoek in een verhaal, maar in plaats daarvan wil ik iets zeggen over waar ik naar zoek in een juryrapport. Aan een goed juryrapport heb je namelijk soms meer dan aan een prijs, omdat het je in staat stelt jezelf te verbeteren en jezelf beter te leren kennen als schrijver. Het gaat er bij het jureren niet alleen om een oordeel te vellen. Dat zou het makkelijk maken: één stempel met ‘ja’ en één met ‘nee’ erop en je bent klaar. Voor mij (en dan heb ik het over de juryrapporten die ik heb ontvangen tijdens mijn eigen deelname aan wedstrijden) biedt een goed juryrapport simpelweg een ander, kritisch perspectief op je verhaal. Zelf zit je zo dicht op je personages en je wereld dat je soms niet meer het overzicht hebt. Vrienden en familie zitten vaak juist weer te dicht op jou, om het zo maar te zeggen, zodat ze niet kritisch genoeg durven te zijn. Een jurylid bekijkt een verhaal van buitenaf en kan je zo niet alleen wijzen op kleine foutjes (in spelling en opmaak), maar ook op de grotere (in verhaalstructuur en karakterisering). Een goed juryrapport biedt inzicht in je eigen schrijven en zet je aan het denken over de keuzes die je hebt gemaakt in je verhaal. Waarom heb ik die ene scène voor de ander geplaatst? Zou het beter werken als er minder personages zouden zijn? Gebruik ik echt zo vaak ‘oké’ in de spreektaal van mijn personages (een persoonlijk voorbeeld, inderdaad)?

Een jurylid heeft niet altijd gelijk. Iedereen heeft een eigen smaak en dat geldt ook voor de mensen die je verhaal zullen lezen en beoordelen. Binnen de jury zullen verschillende meningen bestaan, zodat je misschien een rapport krijgt met lovende en zeer kritische opmerkingen. En als je denkt dat een bepaalde keuze die je hebt gemaakt, gewoon de enige juiste is (het ‘oké’-zeggen van mijn personages is een belangrijk plotpunt, verdorie!), dan kun je het advies van juryleden natuurlijk altijd negeren – op eigen risico.

Samengevat: een goed juryrapport maakt je bewust van hoe je schrijft, zodat je bepaalde elementen een volgende keer kunt herhalen, of juist vermijden. Ik zal voor Trek Sagae mijn best doen om zulke juryrapporten te schrijven.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2015, Jury, Wedstrijd

Jurylid Anaïd Haen stelt zich voor

Als groot liefhebber voor het korte verhaal en het korte sciencefiction- fantasy- of horrorverhaal in het bijzonder, doe ik graag mee aan schrijfwedstrijden. Ze bieden me houvast. Een valreepdatum, een woordenlimiet, vaak een thema of onderwerp: ik vind het heerlijk om ervoor te schrijven.
Mijn boekenkast is gevuld met verhalenbundels. Ik heb er tientallen. Ik lees en herlees ze heel graag, behalve die ene: die van mijzelf. De verhalen in ‘Wraak op het spoor’ kan ik dromen. Ik heb ze bedacht, ze komen uit mijn grote duim. Ik ben trots op ieder verhaal erin, net zo goed als ik trots ben op de uitgaven van de kinderboeken, toneelvoorstellingen en romans, al dan niet samen met Django Mathijsen of Cocky van Dijk geschreven.
Ik begrijp heel goed hoe het voelt een verhaal te schrijven dat uit je binnenste komt. En ik weet hoe moeilijk het is om precies dat over te brengen aan de lezer wat je wilt dat hem bijblijft na het lezen van je verhaal.
Zelf ben ik stapeldol op plotgedreven verhalen. Verhalen waarin ik het doel begrijp (wat niet hetzelfde is als begrip hebben voor het doel), waarin de personages geloofwaardig handelen en waarin de wereld zo is geschetst dat ik even, in ieder geval gedurende het lezen en hopelijk ook daarna nog een poos, ‘weg’ ben.
Overtuiging is het sleutelwoord. Ik wil voelen tijdens het lezen dat een auteur overtuigd is van zijn verhaal en alles wat zich erin afspeelt. Ik wil dat ik geen twijfels heb, nergens aan vast blijf haken. Ik wil dat een verhaal klopt. Met een begin dat me mee zuigt, een middenstuk dat me ademloos doet doorlezen en een eind dat verrassend logisch is.
Dit jaar ben ik met plezier geen deelnemer aan Trek Sagae, maar jurylid. Jureren is een eer en een verantwoording. Eentje die ik serieus neem. Ik hoop van harte dat mijn commentaren duidelijk maken waarom ik een verhaal goed vind en wat ik denk dat er misschien beter kan. Met de nadruk op ‘misschien’, want de enige die beslist over zijn verhaal is de auteur.

Anaïd Haen
Auteur
Organisator Fantastels
www.anaidhaen.nl

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2014, Jury, Schrijvers, Uncategorized, Wedstrijd

Wij zoeken jouw beste verhaal…

Trek Sagae 2017

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2017, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

Sagae logo

 


De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2016

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2016, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

 

————————————————————————————————————————————————

De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2015

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2015, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2014

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2014, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2013

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2013, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

2 reacties

Opgeslagen onder Wedstrijd

Jurylid Fred Rabouw stelt zich voor

Ik ben getrouwd, 59 jaar en mijn twee zoons zijn klaar met hun studie. Mijn hele leven ben ik een verwoede lezer geweest – eerst van SF, later van Fantasy – maar schrijven was tot 2003 nooit bij me opgekomen. In dat jaar kocht ik het eerste deel van de trilogie ‘De zwarte magiërs’ en hoorde vervolgens van de uitgever dat het nog minstens een jaar ging duren voor deel twee uit zou komen. Deze mededeling was voor mij aanleiding zelf een deel twee en drie van deze trilogie te verzinnen. Zodra die klaar waren, ben ik gaan schrijven aan een eigen Fantasy-trilogie.

Wat doet een would-be-schrijver met een boek als het af is? Opsturen naar een uitgever. Binnen een maand had ik het retour met als enig commentaar: “Dit is niet wat wij zoeken.”

Ik heb het vervolgens naar Bureau Script Noordwijk gestuurd voor een beoordeling. BSN wees me op Pure Fantasy, dat enkele maanden eerder gestart was als tijdschrift voor Nederlandse korte Fantasy verhalen, en voegde eraantoe: “Is dat niets voor je?”

Ach… vooruit. Ik las nooit iets dat korter was dan een trilogie, maar toch nam ik de nulde editie van PF aan en heb – na enkele weken twijfelen – een kort verhaal geschreven en opgestuurd. In de zes jaar dat het blad bestaan heeft, heeft PF meer dan twee dozijn verhalen van me gepubliceerd, het merendeel Fantasy, enkele SF of Suspense.

Ik heb aan meer dan vijftig schrijfwedstrijden meegedaan, Fantasy, SF, Horror, Literaire… en er elf gewonnen.

In een verhaal zoek ik een goede plot en een meeslepende setting.

Wat ik niet in een SF verhaal zoek? Een literair verhaal.

Fred Rabouw

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2013, 2015, Jury

Jurylid Femke Dekker stelt zich voor

Als ik nu lees wat ik twintig, vijfentwintig jaar geleden schreef, vliegt het schaamrood me naar de kaken. Ellenlange dialogen waarin het ene personage aan het andere uitlegt wat er zo belangrijk is, zinnen die bol staan van de clichés, vlakke personages die nauwelijks een eigen stem hebben en uitleg. Alleen maar uitleg. Niets blijft over voor de verbeelding.

Kortom: dodelijk saai. Na de eerste pagina vergaat je de lust om verder te lezen.

Toen zag ik nog niet dat wat ik schreef zo slecht was. Ik had gewoon een idee, een leuk idee, en dat móest ik opschrijven. Ongeveer zoals je moet ademen.

Nu, vijftien kinderboeken later en een (YA-)fantasyroman in aantocht, is dat nog steeds zo. Ik moet schrijven. Er zal wel inkt door mijn aderen stromen.

Schrijven is een proces. Je begint met iets dat het daglicht niet kan verdragen (zelf vind je het geweldig), maar de inkt stroomt door je aderen en je blijft schrijven. Net zolang totdat je ziet waarom je eerdere schrijfsels niet goed zijn, en dat wat je nu schrijft beter is. En nog steeds beter kan. En je blijft schrijven.

Net zolang tot je op het punt komt dat je iets terugleest wat je ooit hebt geschreven en denkt: Wat is dit goed! Heb ik dat echt geschreven? Dat kan ik vast niet meer. En dan verras je jezelf.

Een schrijfwedstrijd kent uiteindelijk maar één winnaar: degene met het beste verhaal. Maar iedereen die meedoet kan winnaar zijn, van zichzelf. Schrijf zoals je nog nooit geschreven hebt, neem de opmerkingen van de jury serieus en herschrijf je werk. Zodat het je beste verhaal ooit wordt en je jezelf overtreft.

Jurylid Femke Dekker

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2012, 2013, 2014, Jury

Eindrondejurylid Remco van Straten stelt zich voor

Ik zal er maar meteen voor uitkomen – ik heb nooit aan een schrijfwedstrijd meegedaan. Goed, één keer heb ik iets ingezonden, maar ik was al niet helemaal tevreden met het resultaat – de woordlimiet had mij ernstig parten gespeeld – en was niet verrast toen ik niet in de prijzen viel.

Tegenwoordig hou ik me meer met non-fictie bezig en heb de afgelopen jaren veel theater, film en fictie gerecenseerd, maar ondertussen schrijf ik af en toe korte verhalen, die geregeld zijn opgenomen in Nederlandse en Engelstalige tijdschriften. (Tussen haakjes: lezer, de kortste weg naar publicatie is het zélf beginnen van een tijdschrift. Als je de medewerking weet te bemachtigen van betere en bekendere schrijvers heb je ook nog kans dat het tijdschrift goed wordt ontvangen.) Mijn eerste verhalen verschenen in de schoolkrant toen ik een jaar of 14 was. (Ik was lid van de redactie, en deed de eindopmaak: die bladzijden moesten vol.)

Mijn boekenkast in die tijd stond vol met tweedehands Zwarte Beertjes, Prisma’s en Meulenhofjes, en als gevolg daarvan las ik bitter weinig dat geschreven was na de jaren ’70. Sobrietas van Ad Visser, voor een knaak bij de Slegte, was een uitzondering. Aan mijn vroege schrijfsels merk ik dat ik behoorlijk geïnspireerd was door Frederic Brown en Eric Frank Russell, maar dat ik daarbij de plank behoorlijk missloeg. Ik concentreerde me vooral op de gimmicks en de eind-draaien (de neergestortte astronaut op de angstaanjagende planeet blijkt zelf de alien te zijn, en de planeet is Aarde!), en ze missen de satire van Russell en de veelzijdigheid van Brown.

Wat deze eerste verhalen vooral missen (behalve kwaliteit) is hart en ziel. Het waren kleine puzzeltjes die ik in elkaar draaide om mijn eigen mentale superioriteit ten toon te spreiden (ik was 14 en las sciencefiction. Dan doe je zo iets). Eén van mijn favoriete verhalen uit die tijd was Brown’s Something Green (lees hier meer daarover), maar ik besefte niet dat de kracht van dat verhaal zit in de tragiek van de eenzame schipbreukeling, die hoop boven alles stelt, zelfs boven zijn eigen redding.

Het is een wrang einde, maar het is het juiste einde. Brown schreef geen duister einde om z’n hoofdpersoon (en lezer) een schop na te geven, maar omdat het de enige logische conclusie was van het verhaal, omdat hij deed wat het beste was, ook voor zijn eenzame astronaut. En we geloven in het verhaal omdat we voor die man voelen: je leeft met hem mee, en je gaat zelf een klein beetje dood aan het eind. Hart en ziel – als je dat in je eigen verhaal stopt, heb je bij mij een streepje voor.

Veel schrijfplezier! En hou het inderdaad leuk voor jezelf. Schrijf omdat je moet, omdat je wilt, omdat het goed is voor jouw ziel: rijk zul je er waarschijnlijk niet van worden.

Jurylid Remco van Straten

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2011, 2012, 2013, Jury

Jurylid Jack Schlimazlnik stelt zich voor

Mijn naam is Jack Schlimazlnik. Ik lees al bijna mijn hele leven, ik schrijf iets korter dan dat, en sinds 1996 ben ik proeflezer en redacteur voor anderen. Sinds 2008 ben ik als documentalist ook beroepsmatig bezig met schrijven en redigeren. Bij deelname aan schrijfwedstrijden ben ik meermaals in de prijzen gevallen – maar ook niet altijd, waaruit blijkt dat ook goede schrijvers weleens buiten de prijzen vallen. 😉
Ik heb eerder genrewedstrijden gejureerd, zoals de eerste drie edities van Fantastels.

Jureren is het beoordelen van verhalen, maar los daarvan is het altijd interessant hoeveel creativiteit er is bij genreschrijvend Nederland. Wat dat betreft vind ik ieder verhaal het waard geschreven te worden, en in het verlengde daarvan: ieder verhaal is het waard opbouwende kritieken te krijgen waarmee het oorspronkelijke idee op de best mogelijke manier aan de lezers gepresenteerd kan worden.

Het creatieve, het scheppende, een van de mooiste voortbrengselen van de menselijke geest en door velen voorgesteld als een goddelijke gave (inspiratie), vind ik het belangrijkste in elk verhaal. Ik wil iets lezen wat ik nog niet eerder heb gelezen. Verbeeldingsliteratuur biedt daarvoor ongekende mogelijkheden. Sciencefiction spreekt me daarbij extra aan, omdat ik als ingenieur een wetenschappelijke achtergrond heb – hoewel ik zo nu en dan uit de collegebanken ben geslopen om Star Trek: The Next Generation op tv te zien. Juist sciencefiction is in deze tijd een enorme uitdaging, omdat de werkelijkheid de verbeelding nogal eens inhaalt. Wat als verbeelding wordt geschreven, kan al waarheid zijn op het moment van publicatie. Of je kleunt er als schrijver naast en je sciencefiction wordt door een nieuwe vinding ineens retrosciencefantasy. Maar er zijn altijd nieuwe dingen te ontdekken, voor lezers, voor schrijvers en voor mensen die subgenres bedenken. Dat wil ik terugzien in verhalen.

Mijn tip voor de schrijvers: schrijf wat jij wilt schrijven, wees jezelf als schrijver, laat je eigen stem horen, dan blijft je verhaal uniek.Jurylid Jack Schlimazlnik Trek Sagae 2013

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2013, 2014, 2015, Jury

Jurylid Esther Scherpenisse stelt zich voor

Ik wachtte op mijn beurt, samengeperst tussen een horde andere kinderen, mijn boek onhandig vast onder één arm. Het was benauwd, en ik voelde de ogen van mijn ouders in mijn rug terwijl ze mijn voortgang bekeken in wat ooit een rij was geweest. Ze hadden me op het hart gedrukt niet al te erg te treuzelen, zodat we naar huis konden.
Achter de kraam zat de onopvallende oudere vrouw waarvoor ik was gekomen. Ze zette handtekeningen terwijl ze iedereen met aandacht opnam, alsof ze hen in gedachten op film vastlegde. Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden; maar toen ik eenmaal voor haar stond, wist ik niet meer op te brengen dan een nerveus glimlachje. Stilletjes hopend dat ze de bewondering in mijn ogen kon lezen, stak ik haar haar nieuwste boek toe. Ze keek me scherpzinnig aan, glimlachte toen en schreef op het voorblad in een zwierig, ouderwets handschrift: Voor Esther. Een boek vol avontuur. Thea Beckman.

Eigenlijk ben ik altijd blijven zoeken naar boeken vol avonturen. Het soort dat zich van buiten afspeelt (met zwaarden, ruimteschepen, veldslagen) en het soort dat van binnen zit (van ontdekkingen, tragiek en de groei naar volwassenheid). Als jurylid kijk ik gretig uit naar het eerste verhaal dat me op diezelfde manier weet te raken als de beste boeken doen. Van jullie, deelnemende schrijvers, hoop ik op verhalen met hart, meeslepende verhalen die opvallen door hun vloeiende schrijfstijl en geloofwaardige personages en plots. Beloven jullie mij die, dan beloof ik jullie een juryrapport waar de vonken vanaf vliegen. En ben je nog niet helemaal daar? Dan beloof ik jullie een juryrapport waar de vonken vanaf vliegen.

Veel schrijfplezier!

Trek Sagae 2013 Foto Esther Scherpenisse

Overigens wil ik als schrijver zelf nog wel eens verhalen vol avontuur bedenken. Je kunt die volgen via @escherp. En af en toe in mijn blog.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2012, 2013, Jury

Jurylid Anne Witberg stelt zich voor

foto anne witberg

Mijn naam is Anne Witberg. Van jongs af aan las ik alles wat los en vast zat. Ik herinner me dat ik toen ik een jaar of elf was de boekenkast van mijn vader begon te plunderen, omdat ik de jeugdafdeling van ons wijkbiebje helemaal had uitgelezen. Fantasy of SF kwamen in mijn vaders collectie niet voor. Daar maakte ik rond diezelfde leeftijd voor het eerst kennis mee toen ik ‘Torenhoog en Mijlenbreed’ van Tonke Dragt las. Nieuwe werelden gingen voor me open.

Schrijven doe ik al heel lang. Het begon met verhaaltjes, anekdotes, of gewoon beschrijvingen van dingen die me opvielen. Op de middelbare school begon ik serieus met het schrijven van verhalen en later zelfs van een heel manuscript, maar het duurde tot de komst van het internet voordat ik met mijn werk in de openbaarheid kwam.

Drie jaar achtereen deed ik mee met de PHP, met in totaal vijf verhalen waarvan er vier de top tien haalden. In 2008 won ik de NCSF prijs voor het beste SF verhaal. Ook heb ik top tien noteringen weten te behalen bij de Unleash Award, Fantastels en de Brugse Boekhandel Award.

Ik weet dus heel goed hoe het is om aan de andere kant van de streep te staan en jurybeoordelingen te ontvangen. Uit eigen ervaring weet ik hoe waardevol een goed juryrapport kan zijn.

Mijn verhalen zijn gepubliceerd in Pure Fantasy Magazine, in verschillende BOF-uitgaven en in bundels die zijn uitgegeven naar aanleiding van schrijfwedstrijden.

Momenteel werk ik aan een kinderboek over een droomprinsje. Daarnaast droom ik ervan ooit nog eens een groter werk te mogen uitgeven.

Ervaring met het beoordelen van verhalen heb ik opgedaan als proeflezer, door deelname aan workshops, maar vooral ook als lid van de leescommissie voor PF-Magazine, dat helaas is opgehouden met bestaan.

Een goed verhaal neemt mij mee in een wereld die ik kan ruiken, proeven, voelen. Als de personages op het strand zitten, wil ik bij wijze van spreken het zand tussen mijn tanden voelen knarsen. Ik weet hoe moeilijk het is om zo te schrijven. Auteurs die zo’n leeservaring weten op te roepen hebben alvast mijn bewondering.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2013, 2014, 2015, Jury