Tagarchief: schrijfwedstrijd

Jurylid Ferry Wever stelt zich voor

Ferry Wever - 20150925_154658Als kind en puber wilde ik nooit lezen, dat was tenslotte maar saai. Inderdaad, ik was zo’n typisch straatschoffie die liever buiten op een schoolplein aan het voetballen was. Totdat mijn moeder mij in de zomer van 1984, ik was toen 16, verplicht lid maakte van de bibliotheek. De reden van mijn moeder was simpel, op mijn nieuwe school (MTS) moest ik verplicht boeken gaan lezen voor Nederlands en die kon ik mooi daar gaan uitzoeken.

En zodoende kwam ik al gauw in aanraking met het genre science fiction. Eerst las ik alleen de bekende en vertaalde Amerikaanse en Engelse science fiction schrijvers, maar na verloop van tijd ontdekte ik de fantasy en ontwikkelde ik een voorliefde voor Nederlandse schrijvers. Als cadeau vroeg ik in die tijd altijd een platen- of boekenbon en van de boekenbonnen kocht ik onder andere de boeken van Wim Gijsen en later van Peter Schaap en Michiel Nijk.

Tegenwoordig ben ik een hopeloze liefhebber van het lezen van fantasy-, science fiction- en horrorboeken. Dikke pillen of korte verhalen het maakt mij niet uit, maar met nog steeds een enorme voorliefde voor de Nederlandse en Vlaamse schrijver. Hun boeken koop ik vaak op een fantasy fair met een gezellig praatje erbij of via de site van de schrijver, want wat is er nu leuker dan het lezen van een speciaal voor jou gesigneerd boek?

Vorig jaar heb ik voor het eerst ervaring opgedaan als proeflezer en dit jaar ben ik gevraagd om te jureren voor de Trek Sagae 2015. Dit vind ik een hele eer en een grote verantwoording, want je gaat toch maar even iemands “kindje” beoordelen. Kortom dit wordt een heel nieuw avontuur dat ik niet licht opvat en ik verwacht dan ook dat jullie inzendingen mij meenemen en onderdompelen in de door jullie gecreëerde fantastische werelden.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2015, Jury

Jurylid Marly Terwisscha stelt zich voor

Mijn naam is Marly Terwisscha en ik ben vorig jaar afgestudeerd aan de opleiding Literatuurwetenschap van de Universiteit Utrecht. Ik lees al sinds ik kan lezen en voor zover ik me kan herinneren, schrijf ik ook al sinds ik kan schrijven. Verhalen in alle vormen – films, boeken, tv-series, games etc. – zijn mijn grote passie en ik vind het dan ook een eer en een plezier om jullie verhalen te mogen lezen als jurylid.

Ik zou jullie nu kunnen vertellen wat ik van een verhaal verwacht, of wat ik zoek in een verhaal, maar in plaats daarvan wil ik iets zeggen over waar ik naar zoek in een juryrapport. Aan een goed juryrapport heb je namelijk soms meer dan aan een prijs, omdat het je in staat stelt jezelf te verbeteren en jezelf beter te leren kennen als schrijver. Het gaat er bij het jureren niet alleen om een oordeel te vellen. Dat zou het makkelijk maken: één stempel met ‘ja’ en één met ‘nee’ erop en je bent klaar. Voor mij (en dan heb ik het over de juryrapporten die ik heb ontvangen tijdens mijn eigen deelname aan wedstrijden) biedt een goed juryrapport simpelweg een ander, kritisch perspectief op je verhaal. Zelf zit je zo dicht op je personages en je wereld dat je soms niet meer het overzicht hebt. Vrienden en familie zitten vaak juist weer te dicht op jou, om het zo maar te zeggen, zodat ze niet kritisch genoeg durven te zijn. Een jurylid bekijkt een verhaal van buitenaf en kan je zo niet alleen wijzen op kleine foutjes (in spelling en opmaak), maar ook op de grotere (in verhaalstructuur en karakterisering). Een goed juryrapport biedt inzicht in je eigen schrijven en zet je aan het denken over de keuzes die je hebt gemaakt in je verhaal. Waarom heb ik die ene scène voor de ander geplaatst? Zou het beter werken als er minder personages zouden zijn? Gebruik ik echt zo vaak ‘oké’ in de spreektaal van mijn personages (een persoonlijk voorbeeld, inderdaad)?

Een jurylid heeft niet altijd gelijk. Iedereen heeft een eigen smaak en dat geldt ook voor de mensen die je verhaal zullen lezen en beoordelen. Binnen de jury zullen verschillende meningen bestaan, zodat je misschien een rapport krijgt met lovende en zeer kritische opmerkingen. En als je denkt dat een bepaalde keuze die je hebt gemaakt, gewoon de enige juiste is (het ‘oké’-zeggen van mijn personages is een belangrijk plotpunt, verdorie!), dan kun je het advies van juryleden natuurlijk altijd negeren – op eigen risico.

Samengevat: een goed juryrapport maakt je bewust van hoe je schrijft, zodat je bepaalde elementen een volgende keer kunt herhalen, of juist vermijden. Ik zal voor Trek Sagae mijn best doen om zulke juryrapporten te schrijven.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2015, Jury, Wedstrijd

Jurylid Anaïd Haen stelt zich voor

Als groot liefhebber voor het korte verhaal en het korte sciencefiction- fantasy- of horrorverhaal in het bijzonder, doe ik graag mee aan schrijfwedstrijden. Ze bieden me houvast. Een valreepdatum, een woordenlimiet, vaak een thema of onderwerp: ik vind het heerlijk om ervoor te schrijven.
Mijn boekenkast is gevuld met verhalenbundels. Ik heb er tientallen. Ik lees en herlees ze heel graag, behalve die ene: die van mijzelf. De verhalen in ‘Wraak op het spoor’ kan ik dromen. Ik heb ze bedacht, ze komen uit mijn grote duim. Ik ben trots op ieder verhaal erin, net zo goed als ik trots ben op de uitgaven van de kinderboeken, toneelvoorstellingen en romans, al dan niet samen met Django Mathijsen of Cocky van Dijk geschreven.
Ik begrijp heel goed hoe het voelt een verhaal te schrijven dat uit je binnenste komt. En ik weet hoe moeilijk het is om precies dat over te brengen aan de lezer wat je wilt dat hem bijblijft na het lezen van je verhaal.
Zelf ben ik stapeldol op plotgedreven verhalen. Verhalen waarin ik het doel begrijp (wat niet hetzelfde is als begrip hebben voor het doel), waarin de personages geloofwaardig handelen en waarin de wereld zo is geschetst dat ik even, in ieder geval gedurende het lezen en hopelijk ook daarna nog een poos, ‘weg’ ben.
Overtuiging is het sleutelwoord. Ik wil voelen tijdens het lezen dat een auteur overtuigd is van zijn verhaal en alles wat zich erin afspeelt. Ik wil dat ik geen twijfels heb, nergens aan vast blijf haken. Ik wil dat een verhaal klopt. Met een begin dat me mee zuigt, een middenstuk dat me ademloos doet doorlezen en een eind dat verrassend logisch is.
Dit jaar ben ik met plezier geen deelnemer aan Trek Sagae, maar jurylid. Jureren is een eer en een verantwoording. Eentje die ik serieus neem. Ik hoop van harte dat mijn commentaren duidelijk maken waarom ik een verhaal goed vind en wat ik denk dat er misschien beter kan. Met de nadruk op ‘misschien’, want de enige die beslist over zijn verhaal is de auteur.

Anaïd Haen
Auteur
Organisator Fantastels
www.anaidhaen.nl

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2014, Jury, Schrijvers, Uncategorized, Wedstrijd

Wij zoeken jouw beste verhaal…

Trek Sagae 2017

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2017, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

Sagae logo

 


De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2016

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2016, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

 

————————————————————————————————————————————————

De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2015

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2015, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2014

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2014, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

De onderstaande informatie heeft betrekking op (een) eerdere editie(s) van de wedstrijd; niet op de huidige editie.

—————————————————————————————————————————-

Trek Sagae 2013

Trek Sagae is een verhalenwedstrijd voor de genres sciencefiction, fantasy en horror (en alles wat daartussen ligt).

Wij zijn op zoek naar jouw beste, originele verhaal tussen de 2.000 en 4.000 woorden.

Lever je verhaal in uiterlijk op 31 december 2013, 23:59 uur.

Meer informatie? Kijk bij De wedstrijd voor het reglement en de prijzen.

Vragen? Kijk of jouw vragen al beantwoord zijn bij de veelgestelde vragen (FAQ).

2 reacties

Opgeslagen onder Wedstrijd

Jurylid Fred Rabouw stelt zich voor

Ik ben getrouwd, 59 jaar en mijn twee zoons zijn klaar met hun studie. Mijn hele leven ben ik een verwoede lezer geweest – eerst van SF, later van Fantasy – maar schrijven was tot 2003 nooit bij me opgekomen. In dat jaar kocht ik het eerste deel van de trilogie ‘De zwarte magiërs’ en hoorde vervolgens van de uitgever dat het nog minstens een jaar ging duren voor deel twee uit zou komen. Deze mededeling was voor mij aanleiding zelf een deel twee en drie van deze trilogie te verzinnen. Zodra die klaar waren, ben ik gaan schrijven aan een eigen Fantasy-trilogie.

Wat doet een would-be-schrijver met een boek als het af is? Opsturen naar een uitgever. Binnen een maand had ik het retour met als enig commentaar: “Dit is niet wat wij zoeken.”

Ik heb het vervolgens naar Bureau Script Noordwijk gestuurd voor een beoordeling. BSN wees me op Pure Fantasy, dat enkele maanden eerder gestart was als tijdschrift voor Nederlandse korte Fantasy verhalen, en voegde eraantoe: “Is dat niets voor je?”

Ach… vooruit. Ik las nooit iets dat korter was dan een trilogie, maar toch nam ik de nulde editie van PF aan en heb – na enkele weken twijfelen – een kort verhaal geschreven en opgestuurd. In de zes jaar dat het blad bestaan heeft, heeft PF meer dan twee dozijn verhalen van me gepubliceerd, het merendeel Fantasy, enkele SF of Suspense.

Ik heb aan meer dan vijftig schrijfwedstrijden meegedaan, Fantasy, SF, Horror, Literaire… en er elf gewonnen.

In een verhaal zoek ik een goede plot en een meeslepende setting.

Wat ik niet in een SF verhaal zoek? Een literair verhaal.

Fred Rabouw

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2013, 2015, Jury

Jurylid Femke Dekker stelt zich voor

Als ik nu lees wat ik twintig, vijfentwintig jaar geleden schreef, vliegt het schaamrood me naar de kaken. Ellenlange dialogen waarin het ene personage aan het andere uitlegt wat er zo belangrijk is, zinnen die bol staan van de clichés, vlakke personages die nauwelijks een eigen stem hebben en uitleg. Alleen maar uitleg. Niets blijft over voor de verbeelding.

Kortom: dodelijk saai. Na de eerste pagina vergaat je de lust om verder te lezen.

Toen zag ik nog niet dat wat ik schreef zo slecht was. Ik had gewoon een idee, een leuk idee, en dat móest ik opschrijven. Ongeveer zoals je moet ademen.

Nu, vijftien kinderboeken later en een (YA-)fantasyroman in aantocht, is dat nog steeds zo. Ik moet schrijven. Er zal wel inkt door mijn aderen stromen.

Schrijven is een proces. Je begint met iets dat het daglicht niet kan verdragen (zelf vind je het geweldig), maar de inkt stroomt door je aderen en je blijft schrijven. Net zolang totdat je ziet waarom je eerdere schrijfsels niet goed zijn, en dat wat je nu schrijft beter is. En nog steeds beter kan. En je blijft schrijven.

Net zolang tot je op het punt komt dat je iets terugleest wat je ooit hebt geschreven en denkt: Wat is dit goed! Heb ik dat echt geschreven? Dat kan ik vast niet meer. En dan verras je jezelf.

Een schrijfwedstrijd kent uiteindelijk maar één winnaar: degene met het beste verhaal. Maar iedereen die meedoet kan winnaar zijn, van zichzelf. Schrijf zoals je nog nooit geschreven hebt, neem de opmerkingen van de jury serieus en herschrijf je werk. Zodat het je beste verhaal ooit wordt en je jezelf overtreft.

Jurylid Femke Dekker

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2012, 2013, 2014, Jury

Eindrondejurylid Remco van Straten stelt zich voor

Ik zal er maar meteen voor uitkomen – ik heb nooit aan een schrijfwedstrijd meegedaan. Goed, één keer heb ik iets ingezonden, maar ik was al niet helemaal tevreden met het resultaat – de woordlimiet had mij ernstig parten gespeeld – en was niet verrast toen ik niet in de prijzen viel.

Tegenwoordig hou ik me meer met non-fictie bezig en heb de afgelopen jaren veel theater, film en fictie gerecenseerd, maar ondertussen schrijf ik af en toe korte verhalen, die geregeld zijn opgenomen in Nederlandse en Engelstalige tijdschriften. (Tussen haakjes: lezer, de kortste weg naar publicatie is het zélf beginnen van een tijdschrift. Als je de medewerking weet te bemachtigen van betere en bekendere schrijvers heb je ook nog kans dat het tijdschrift goed wordt ontvangen.) Mijn eerste verhalen verschenen in de schoolkrant toen ik een jaar of 14 was. (Ik was lid van de redactie, en deed de eindopmaak: die bladzijden moesten vol.)

Mijn boekenkast in die tijd stond vol met tweedehands Zwarte Beertjes, Prisma’s en Meulenhofjes, en als gevolg daarvan las ik bitter weinig dat geschreven was na de jaren ’70. Sobrietas van Ad Visser, voor een knaak bij de Slegte, was een uitzondering. Aan mijn vroege schrijfsels merk ik dat ik behoorlijk geïnspireerd was door Frederic Brown en Eric Frank Russell, maar dat ik daarbij de plank behoorlijk missloeg. Ik concentreerde me vooral op de gimmicks en de eind-draaien (de neergestortte astronaut op de angstaanjagende planeet blijkt zelf de alien te zijn, en de planeet is Aarde!), en ze missen de satire van Russell en de veelzijdigheid van Brown.

Wat deze eerste verhalen vooral missen (behalve kwaliteit) is hart en ziel. Het waren kleine puzzeltjes die ik in elkaar draaide om mijn eigen mentale superioriteit ten toon te spreiden (ik was 14 en las sciencefiction. Dan doe je zo iets). Eén van mijn favoriete verhalen uit die tijd was Brown’s Something Green (lees hier meer daarover), maar ik besefte niet dat de kracht van dat verhaal zit in de tragiek van de eenzame schipbreukeling, die hoop boven alles stelt, zelfs boven zijn eigen redding.

Het is een wrang einde, maar het is het juiste einde. Brown schreef geen duister einde om z’n hoofdpersoon (en lezer) een schop na te geven, maar omdat het de enige logische conclusie was van het verhaal, omdat hij deed wat het beste was, ook voor zijn eenzame astronaut. En we geloven in het verhaal omdat we voor die man voelen: je leeft met hem mee, en je gaat zelf een klein beetje dood aan het eind. Hart en ziel – als je dat in je eigen verhaal stopt, heb je bij mij een streepje voor.

Veel schrijfplezier! En hou het inderdaad leuk voor jezelf. Schrijf omdat je moet, omdat je wilt, omdat het goed is voor jouw ziel: rijk zul je er waarschijnlijk niet van worden.

Jurylid Remco van Straten

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder 2011, 2012, 2013, Jury